Émile Zola, Γονιμότητα (1ο μέρος της ημιτελούς τετραλογίας με γενικό τίτλο: Τα τέσσερα Ευαγγέλια)

View previous topic View next topic Go down

Émile Zola, Γονιμότητα (1ο μέρος της ημιτελούς τετραλογίας με γενικό τίτλο: Τα τέσσερα Ευαγγέλια)

Post by Νικολέτα Μποντιόλη on Mon 26 Sep 2016, 1:36 am

Émile Zola, Γονιμότητα (1ο μέρος της ημιτελούς τετραλογίας με γενικό τίτλο: Τα τέσσερα Ευαγγέλια)

Fruitfulness (Fécondité:  Les Quatre Évangiles 1)
Émile Zola  (Ernest Alfred Vizetelly, αγγλική μετάφραση)




Τώρα σοβαρά όντως αυτό το βιβλίο είναι γραμμένο από τον Ζολά; Είναι όντως ο Ζολά αυτός που έγραψε αυτό το αίσχος; Τι διάολο στροφές μπορεί να πήρε το μυαλό του και συνέλαβε αυτό το έκτρωμα; Τόσο ηλίθιες, σεξιστικές και εθνικιστικές απόψεις μέσα σε ένα βιβλίο, θέλει ταλέντο για να μπορέσεις να τις χωρέσεις. Ας τα πάρουμε από την αρχή.

Η «Γονιμότητα» είναι το πρώτο μέρος μιας ημιτελούς τετραλογίας με γενικό τίτλο: «Τα Τέσσερα Ευαγγέλια». Οι γιοι του Πιερ Φρομέν που είναι ο κεντρικός ήρωας της προηγούμενης τριλογίας με γενικό τίτλο «Τρεις Πόλεις» έχουν τα ονόματα των τεσσάρων ευαγγελιστών. Μάρκος, Λουκάς, Ιωάννης, Ματθαίος. Εδώ έχουμε λοιπόν, την ιστορία του Ματιέ που είναι παντρεμένος με την Μαριάν. Κάνει περιουσία καλλιεργώντας τη γη και σπέρνει παιδιά. Όσοι δεν κάνουν παιδιά σύμφωνα με το μυθιστόρημα είναι καταδικασμένοι να υποστούν «τιμωρία» (σοβαρά, έτσι ακριβώς το αναφέρει στο μυθιστόρημα) και να έχουν κακό τέλος. Αλλά δεν είναι μόνο αυτοί καταδικασμένοι. Κι όσοι κάνουν λίγα παιδιά ή μόνο ένα πάλι είναι καταδικασμένοι να αφανιστούν. Επίσης όσες γυναίκες αποφασίσουν να κάνουν έκτρωση, φευ, τις περιμένει ο χάρος ή η τρέλα.

Η κεντρική ηρωίδα, η Μαριάν, είναι μια στωική αγελάδα. Γεννάει και θηλάζει. Αυτό. Σοβαρά. Αυτό μόνο. Οι γυναίκες είναι καλές μόνο γι’ αυτό και για βοηθητικές εργασίες, καμία δεν κάνει καριέρα, δεν είναι ανεξάρτητη και δεν μπορεί να σταθεί εκτός οικογένειας. Μέσα στις άλλες κοινοτυπίες, τα παιδιά χωρισμένων γονιών αλλά και όσα έχουν μεγαλώσει σε ορφανοτροφείο καταλήγουν να γίνουν αποτυχημένοι και εγκληματίες, και όσες μητέρες μεγαλώνουν τα παιδιά τους με νταντάδες κάνουν λάθος γιατί οι νταντάδες είναι κακές και θα χαλάσουν τα παιδιά και θα κλέψουν το σπίτι.

Συνεχίζοντας τον ποταμό της πηχτής ηλιθιότητας αναφέρει πως η αποικιοκρατία είναι καλό πράγμα γιατί οι πολιτισμένοι πρέπει να βάλουν στη θέση τους άγριους της Αφρικής, όλοι οι μουσουλμάνοι είναι κακοί και πρέπει να εξοντωθούν, οι κινέζοι είναι επικίνδυνοι, γιατί έχουν μεγάλο πληθυσμό και θα κατακτήσουν τον πλανήτη και άλλες τόσες σάχλες.

Πέρα από το περιεχόμενο, και ο χρόνος που τοποθετείται το έργο, είναι εντελώς παρανοϊκός. Αφού ο πατέρας Πιερ Φορμέν έζησε κάπου στα τέλη του 19ου αιώνα, λογικά ο γιος, ο Ματιέ, έρχεται στον κόσμο στις αρχές του 20ου. Κι αφού ζει ως 90 χρόνια και βάλε, άρα κάπου στα 1920 ξεκινάει η κοινή του ζωή με την Μαριάν και φτάνει τουλάχιστον ως τα 1990. Θα μπορούσε να είναι πιο δημιουργικός λοιπόν αλλά και πιο περιγραφικός αναφορικά με την εικόνα του μέλλοντος, το μυθιστόρημά του, το τοποθετεί στο μέλλον χωρίς καμία φουτουριστική διάθεση. Σε κάποιο σημείο αναφέρει κάτι λίγα για την δοκιμή ενός ηλεκτρικού αυτοκινήτου κατά τα άλλα τίποτα. Στο τέλος σε μια οικογενειακή γιορτή που υποτίθεται τοποθετείται λογικά στα 1990 αναφέρει πως χρειάστηκαν έξι άμαξες για να μαζευτεί όλο το σόι.

Τι χάλι μαύρο ήταν αυτό; Πού πήγε ο καλός Ζολά του Ζερμινάλ; Εδώ κατηγορεί την εργατική τάξη επειδή είναι φτωχοί και δεν μπορούν να θρέψουν τα παιδιά τους. Το ότι δεν υπήρχε τότε κοινωνική ασφάλιση και ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, δημόσια δωρεάν εκπαίδευση και βρεφονηπιακοί σταθμοί για να μπορούν να ζουν με αξιοπρέπεια οι εργαζόμενες, είναι κάτι που δεν μπορεί να το συλλάβει. Σοβαρά. Κατηγορεί τους φτωχούς για την φτώχεια τους. Επαινεί μόνο τους μεγαλοαστούς που δημιουργούν απλά φιλανθρωπικές οργανώσεις για να πετάνε ψίχουλα στους εξαθλιωμένους. Ποιος; Ο Ζολά!

Όσο για την αποικιοκρατία που ανέφερα παραπάνω, πραγματικά μιλάμε για παραλήρημα (αναφέρεται στις Γαλλικές αποικίες στην Αφρική):

"Επιπλέον υπάρχει και το πρόβλημα των Ιθαγενών, οι περισσότεροι είναι ήσυχοι, αλλά κάποιοι είναι άγριοι εγκληματίες, και ο θρησκευτικός φανατισμός τους προκαλεί προβλήματα στις κατακτήσεις μας. Μέχρι να λυθεί το πρόβλημα του Ισλάμ θα πρέπει συνέχεια να συγκρουόμαστε με αυτό [...] Από σήμερα μια Νέα Γαλλία έχει γεννηθεί εκεί, μια νέα αυτοκρατορία. Και χρειάζεται το αίμα μας".

Το μυθιστόρημα αυτό εκδόθηκε στα 1899. Την ίδια χρονιά που μαινόταν ήδη ο ιμπεριαλιστικός πόλεμος των Μπόερς. Πού διάολο ζούσε ο Ζολά, σε σπήλαιο;

Τελοσπάντων μόνο αν κάποιος κάνει έρευνα για τον Ζολά προτείνω να το διαβάσει. Οι υπόλοιποι πραγματικά μην κάνετε τον κόπο. Από τα πιο αποτυχημένα έργα του, κρίμα στο τόσο ταλέντο. Ο Ζολά ως φιλόσοφος είναι γελοίος. Μακάρι να μην είχε μπει σε αυτό το ηθικιστικό μονοπάτι και να συνέχιζε ως απλός, καλός νατουραλιστής.
avatar
Νικολέτα Μποντιόλη

Posts : 127
Join date : 2016-08-29
Location : Παντού!

View user profile

Back to top Go down

View previous topic View next topic Back to top

- Similar topics

 
Permissions in this forum:
You cannot reply to topics in this forum