Η τραγουδίστρια και Η πολυθρόνα, Αριστείδης Αντονάς

View previous topic View next topic Go down

Η τραγουδίστρια και Η πολυθρόνα, Αριστείδης Αντονάς

Post by Νικολέτα Μποντιόλη on Sun 09 Jul 2017, 2:54 pm

Αριστείδης Αντονάς
Η τραγουδίστρια και Η πολυθρόνα
σελ. 112
Άγρα, 2009
ISBN 9789603258599




Εδώ η ιστορία ξεκινάει με ένα τέχνασμα που το συνηθίζει ο Αντονάς, το έχει κάνει και στο παρελθόν, και επινοεί έναν δημιουργό που υποτίθεται πως του στέλνει όλο αυτό το υλικό από το οποίο προκύπτουν τα δύο διηγήματα (υπάρχει επίσης και μια ιστοσελίδα με τίτλο http://thesingerandthearmchair.com/ όπου κι εκεί το ίδιο παιχνίδι συνεχίζεται με ανακεφάλαιώσεις του έργου και “bonus material”.)

Ο μυστηριώδης άνθρωπος του παραθύρου βλέπει μια μέρα την τραγουδίστρια στον δρόμο, την ακούει και την ερωτεύεται. Αυτή είναι η βασική υπόθεση του πρώτου διηγήματος με τίτλο “Η τραγουδίστρια”. Και εδώ ένα από τα σημεία κλειδιά του έργου είναι ο αλλόκοτος χώρος, το κτίσμα μεσα στο οποίο ζει ο άνθρωπος του παραθύρου και οι σκιώδεις προσκεκλημένοι του. Ποιο είναι το επαγγελμά του; Τί κάνει στην ερημιά; Ποια είναι αυτή η γυναίκα ( ; ) που τραγουδάει το Rast (τώρα καταλαβαίνω πόσο κουρασμένος είμαι καθώς κάθομαι να ξεκουραστώ κτλ) από το Winterreise (Χειμωνιάτικο Ταξίδι) του Σούμπερτ, μια σύνθεση για φωνή και πιάνο προορισμένο για τενόρο ή κάποιου άλλου είδους αντρική φωνή;

Κι όλες αυτές οι θεωρίες του ήρωα, χτίζουν το σκηνικό μιας θεωρητικής αναβλητικότητας, σκέφεται για να μην δράσει, για να μπορέσει να έχει ένα ιδεολογικό πάτημα για την έμφυτη δειλία του. Δεν μπορεί να κάνει αυτός το πρώτο βήμα. Είναι θεατής και ο ρόλος του μοιραία περιορίζεται σε αυτό και μόνο. Σε αυτό και στο να πληγώνει την σάρκα του ως πράξη εκτόνωσης, αφού δεν μπορεί να βλάψει κανέναν άλλο.

Όλο το έργο μοιάζει σαν ένας χορός γύρω από την ιεροτελεστία της σεξουαλικής πράξης. Σκέφτομαι πως αν ένα πλάσμα από άλλο κόσμο ήθελε να διδαχτεί το τρόπο που ερωτοτροπούν τα ανθρώπινα πλάσματα, θα έβρισκε σε αυτό το διήγημα του Αντονά ένα κατατοπιστικό εγχειρίδιο ζευγαρώματος. Η πρώτη επαφή είναι οπτική και ακουστική. Ο σχεδιασμός μια στρατηγικής κατάκτησης (ορμή για χτύπημα, αρπαγή και φυλάκιση, το τέχνασμα του δωρισμού). Η εξόντωση των ανταγωνιστών. Η τελική αναμέτρηση και πράξη (οι μάσκες πέφτουν, ο καθρέφτης αντανακλά τα αντεστραμένα είδωλα, η προσήλωση, σαν παράθυρο, σαν γενετήσια οπή). Χωρίς τον επιφανειακό κυνισμό, αυτό που μένει ένα μια διάφανη, σχεδόν κρυστάλλινη, σαν το πάγο, τον χειμώνα, ευαισθησία.

Ο “πραγματικός” συγγραφέας, στέλνει μάλιστα (αυτό δεν υπάρχει στο βιβλίο αλλά στην ιστοσελίδα) μια επιστολή διαμαρτυρίας για την δημοσίευση του έργου του και αναφέρει πως πρόκεται για πραγματική ιστορία που διάβασε σε μια εφημερίδα. Εκεί σε αυτήν την επιστολή, γεμάτη από οργή, ο “Γιώργος Πυραγχάς” δίνει το σωστό τέλος στο δεύτερο διήγημα με τίτλο “Η πολυθρόνα”. Η πολυθρόνα είναι η αφορμή να ξετυλιχθεί το κουβάρι του μύθου της τραγουδίστριας. Είναι η αιτία, από όπου,όλα ξεκινούν και όλα θα τελειώσουν. Το έπιπλο, ένα ασήμαντο κατά τα άλλα κατασκεύασμα, γίνεται μια παγίδα θανάτου.
Spoiler:
Γίνεται για την ακρίβεια το μεταφορικό μέσο του θανάτου
avatar
Νικολέτα Μποντιόλη

Posts : 130
Join date : 2016-08-29
Location : Παντού!

View user profile

Back to top Go down

View previous topic View next topic Back to top


 
Permissions in this forum:
You cannot reply to topics in this forum